Hoe lagerproblemen vaststellen door kleurveranderingen van het vet?

Tijdens opslag en gebruik ondergaan smeermiddelen soms veranderingen in hun eigenschappen als gevolg van verschillende factoren, en kleurverandering is een van de gemakkelijkst waarneembare veranderingen. Daarom vragen werktuigbouwkundigen vaak of de kleurverandering van smeervet kan worden gebruikt om te bepalen of de machine geschikt ishandelswijzefunctioneert normaal. In feite is een dergelijk oordeel erg moeilijk.

Wat het smeervet zelf betreft: de kleur ervan is een van de fysieke eigenschappen ervan. De kleur van smeervet hangt samen met de samenstelling en de samenstelling van de additieven. Verschillende smeervetten hebben verschillende additieven, bedrijfsomstandigheden en temperatuurbereiken, dus er kan geen uniforme norm zijn. Zelfs hetzelfde type smeervet kan kleurverschillen vertonen als gevolg van verschillende productiebatches en enigszins verschillende formuleringen. Daarom is het gebruik van kleurverandering als basis voor het oordeel mogelijk niet betrouwbaar.

Vanuit het perspectief van de gebruiksomstandigheden zullen, nadat het smeervet in gebruik is genomen, verschillende bedrijfsomstandigheden en temperatuuromstandigheden leiden tot subtiele kleurverschillen, zelfs bij hetzelfde smeervet.

Vanuit opslagperspectief zal smeervet na verloop van tijd een zekere mate van oxidatie ondergaan. Na enige tijd opgeslagen (of gebruikt) te zijn geweest, komt het smeervet in contact met lucht en het metaal (het lager zelf en aanverwante onderdelen zoals dehandelswijzebehuizing) fungeert ook als katalysator bij deze oxidatiereactie. Hoewel veel smeervetten tegenwoordig antioxiderende additieven bevatten, verminderen deze alleen de oxidatiesnelheid. Daarom zal de kleur van het smeervet voortdurend veranderen.

Vanuit het perspectief van het lager nadat het in gebruik is genomen: als het lager abnormaal werkt of er vreemde stoffen binnendringen, zal dit veranderingen in de prestaties en de kleur van het smeervet veroorzaken. Als de temperatuur hoog is, zal het smeervet de oxidatie versnellen totdat het carboniseert en houtskoolzwart wordt.

Aan de andere kant zullen veranderingen in het lager zelf of de omgevingstemperatuur ervoor zorgen dat de basisolie in het smeervet voortdurend in en uit het verdikkingsmiddel beweegt, en dat de basisolie niet elke keer volledig terugkeert. Na verloop van tijd zullen de prestaties van het vet veranderen en mogelijk niet langer voldoen aan de smeringsvereisten. Smeervet met onvoldoende basisolie kan van kleur veranderen. Hoe hoger de temperatuur, hoe groter de verandering in de vetprestaties en hoe groter de kleurverandering. Als de temperatuur erg hoog is, zal het carboniseren en donkerbruin of zwart worden. Als er vreemde stoffen in het lager terechtkomen, inclusief metaalspaanders die ontstaan ​​door de eigen slijtage van het lager of wrijving tussen de vreemde stoffen en de as en het lagerhuis, zal het smeermiddel van kleur veranderen in een tint die vergelijkbaar is met of zelfs identiek is aan de vreemde stoffen.

Als er water of andere vloeistoffen in het vet terechtkomen, kan het vet soms lichter van kleur worden, troebel lijken of soms schuimig of vlokkig worden.

Over het geheel genomen is het erg moeilijk om op basis van de kleur van het smeermiddel te beoordelen of de apparatuur normaal functioneert, en is het vaak onmogelijk om nauwkeurige conclusies te trekken. Er is echter een kwalitatieve mogelijkheid. Als het vet bijvoorbeeld donkerder wordt, zwart wordt of uitdroogt, kan dit duiden op ernstige oxidatie van het smeermiddel of blootstelling aan hoge temperaturen. Als de viscositeit of kleur van het vet verandert, of als het lichter wordt of geëmulgeerd lijkt, kan dit verband houden met verontreiniging door water of andere vloeistoffen. De bovenstaande conclusies kunnen echter niet worden gebruikt als definitief diagnostisch bewijs; in het beste geval bieden ze enkele kwalitatieve mogelijkheden voor personeel ter plaatse om het smeermiddel te observeren. Specifieke veranderingen die zich voordoen in het vet vereisen methoden zoals olieanalyse om kwantitatieve conclusies te verkrijgen.